به نام خدا

بهترین ترسیمت از آینده چیست ؟

نمی دانم راه سرنوشت  مرا به کدامین سو می کشاند و چه چیز برایم به ارمغان می آورد ولی در جاده  علم و دانش با گام هایی استوار  پلکان ترقی را طی  می کنم  تا با همین قلم کوچک  بتوانم  را هی   در جهت تعالی روح انسان ها بگشایم  و برای ساختن  جامعه پویا تر تلاش کنم و به عنوان فرد مفیدی  دراجتماع حضور پیدا  نمایم که  همگان از  درخشش توانایی ام به حیرت افتند و به بودن درکنار  چنین شخصی افتخار کنند .

من آینده ای را برای خود خواهم ساخت که بتواتم گل بوته ی اندیشه ام  رادر قاب طلایی ذهن ها ماندگار سازم تا ترانه دل انگیز  زندگیم  گوش جهانیان  را  نوازش دهد  و در پرواز به سوی  قله رفیع سعادت یاریشان کند تا آنها هم  نام نیکم را هم چون ستاره روشنی در آسمان  آ بی ذهنشان  حکاکی کنند  و  یا د من همیشه شادمانی جسم وسلامت روح را برایشان  به ارمغان آورد.

 نام نیک گر بماند ز آدمی    به که از او ماند سرای زرنگار

  هانیه عرب        2/3/92

به نام آفریننده لبخند زیبا ی زندگی

جوانه :

بر روی  لوح  لطیف زندگی دانه کوچک  با ور را  افشاندم  و با خورشید گرما بخش تلاش ، وجودش را نوازش کردم ، اکنون در انتظار لبخند  مهربان  ابر و جشن تولد باران هستم در همین لحظه ، سار خوش آوازی  پرواز کنان  به سوی  دانه رفت  و بدون توجه به  ستاره پر فروغ تلاشم ، آن دانه ،همانند حباب از پیش چشمانم محو  شد و شبنم  زلال عشق الهی دریای پر تلاطم قلبم را به ساحل آرامش دعوت کرد .

باز هم شمعدانی امید را  روشن کردم و با گام های آ هسته به سوی پهنه ی زیبای هستی رهسپار شدم سپس دانه کوچک  خود را در آغوش پر مهر  بوستان  سبز رها  کردم  روز  با  همنشینی شکوفه  ی دوستی دستان   روشن  ماه را لمس کرد ، شب  با شیرین زبانی  مهتاب به مهمانی خورشید رفت تا این که بوسه ی بی دریغ باران   نوای زندگی را در گوشش سرود و به گل سرخی لطیف تبدیل گشت گلی که او هم  در دامن  سبز بهار متولد شده بود ولی  برای  سایر گل ها هنوز ناشناخته  بود .

چند دقیقه بعد گل  آفتابگردانی  به سوی گل سرخ آمد و با دیدن خارهایش  مناجاتی  در گوش آسمان خواند و از آن جا  دور شد، شقایقی به سمتش آمد و با لمس دستان  لطیفش  و وجود خار های تیز اطرافش زبان به تحسینش گشود و  نغمه ی دل انگیز تا شقایق هست زندگی باید کرد را به افتخارش سرود  سپس گل مریم  با ناز  و کرشمه به طرفش رفت و گفت : در آ رزوی دیدن کسی لحظه شماری می کنی و او با مهربانی پاسخ داد منتظر  جشن تولد بهار تاسرسبزی بوستان خواهیم ماند،  به افتخار آن روز همه ی درختان بوستان را با شکوفه های بهاری چراغانی خواهیم کرد به افتخار قدم های با شکوه بهار لحظه ای درنگ می کنیم  .

                                                      هانیه عرب1/2/92

به نام خدا

مسا فر آسمانی:

ای امام زمان ،  امام خوبی ها، سلام ،  نمی دانم ازکدامین دریچه روح نواز  احساس همچون کبوتری سبکبال به شهر نگاهت سفر کنم تا به عمق احساسم پی ببری .

تو را در میان ندای آ  سمانی می جویم اما تو را در میان شبوهای عطرآگین ایمان میابم.

تو را در میان صحرای دلتنگی جست و جو می کنم اما  تو درمیان آ سمان تاریک قلبم همچون ستاره درخشانی  .

ای امام مهربانی می دانم از دلتنگی های گاه و بی گاهم ، آ ن زمان  که  در کوچه  زندگی به دنبال کلاف گمشده انسانیت هستم و در این گذر به بن بست می رسم آ ن وقت  قلبم ملتهب از بی مهری هاست ، نام مقدس  تو را صدا می کنم .

می دانم روزی از پشت شهر دلتنگی ها ظهور می کنی تا همه انسان ها را در کشتی نجات  خود جای دهی و ما را تا شهر آ  ینه ها که انعکاس همه خوبی ها و زیبایی هاست.

همراهی کنی جایی که بتوانی قطره زلال عدالتی را که از لب فرشته ای چکیده است به جان تشنه همگان هدیه کنی و با نسیم عطرآگین بهشت عدالت ، روحشان راآرامش بخشی .

امام دل های خسته ، عطر دل انگیز عشقت را هیچ گاه از قلب نا آرامم دریغ مکن تا بتوانم سکوت ثانیه ها را تاب بیاورم و بتوانم عطر ناب عدالت را در عمق جانم استشمام کنم .

ای امام مهربانی خالصانه دوستت دارم و به دریای بی کران بخشش و

مهربانی تو سخت نیازمندم.

                                    هانیه عرب 13/1/92

به نام خدا

دلتنگی :

با سر انگشت احساس از ضرباهنگ ثانیه های دلتنگی می نویسم از حریر نازک دل سخن  می گویم ، ای دل برایم لحظه ای را بازگو کن که می سوزی و خاکستر می شوی ولی به اجبار زمانه تاب می آ وری تا بتوانی جوانه سبز امید را در خود زنده کنی و تولد ثانیه های زندگی راجشن بگیری .

ای دل خوب می دانم که گاهی به درد می آ یی و می شکنی سپس به دنبال همدمی  برای بیان دردهایت  می گردی ولی افسوس که همگان تو را در خلوت تنهایی رها می کنند و ترانه دلتنگیت گوش جان هیچ رهگذری را نوازش نمی دهد .

 آ ن هنگام که از نبض تند ثانیه های زندگی گریزانی   به سراغ سرزمین رویایی واژه ها می روی تا همین گلبرگ  لطیف احساس آ  واز دلتنگی تو را  به گوش شنوای خدا برساند تا او شبنم یقین را به گل سرخ زیبای قلبت هدیه کند .

موجود شگفت انگیزی است  دل ،  نازک اما سخت جان که هزار بار می سوزد ولی باز می تپد تا اشک شود و همه دلتنگی هایم را بشوید .

عجیب است  این دل، هزار بار تنگ می شود ،  می شکند می میرد از تلاطم های سخت روزگار ،خسته می شود اما بازهم به تپش می افتد چون نگین عشق خدا مهمان همیشگی قلب انسان هاست .

پروردگارا به ما دلی دریایی عطا کن تا صدف رنگین عشق رااز یکدیگر دریغ نکنیم واز قلبی که برای صبوری و همدلی آفریدی بهترین بهره را ببریم ویاس های  سفید عشقت رادر باغچه کوچک دل بکاریم تا عطر خوشبوی یادت روح وجسم مان را آرامش دهد .

                                        هانیه عرب 20/11/91

به نام حضرت دوست

دوست داشتن :

دوست داشتن، طپش گرم قلب هاست که ترنم ثانیه های باهم بودن را جشن می گیرند   دوست داشتن، شاید ترانه نابی باشد که تو را به جریان سیال زندگی وارد می  کند  دوست داشتن، قاصدکی است که به وقت تنهایی  به سراغت می آ ید تا غبار غم را از صورت ماهت بشوید  دوست داشتن ،شعر روح نواز محبتی است که دل هارا به یکدیگر پیوند می زند تا  از رایحه  دل انگیز عشق لذت ببریم   دوست داشتن ،شکوفه ایست که تو را تا بهار بعدی امیدوار می سازد تا بتوانی برای دستیابی به ستاره های نقره گون اهدافت بیشتر تلاش کنی  دوست داشتن، قطره ایست که تو را به دریای عشق الهی رهنمون می سازد ومناجات های شبانه ات را به گوش شنوای خدا می رساند.

دوست داشتن ،نبض تند دلبستگی است که اگر نگین ارزشمند و درخشان یادت در صدف طلایی قلب کسی جای گیرد هیچ وقت عطر وجودت را  فراموش نمی کند .

در آ سمان پر شور زندگی تار دوست داشتن را  بنواز تا بتوانی سرود دلنشین  عشق را به افتخار همه آنهایی که دوستشان داری در سراسر پهنه ی

 هستی طنین انداز کنی و طپش تند ثانیه های با هم بودن را جشن بگیری .

هانیه عرب  7/11/91

به نام خدا

تنها یی:

در قاب طلایی ذهنم شکوفه تنهایی نقش بسته وآن را با تمام وجود احساس می کنم .

چه روزها وشبهایی را که در کوچه های پرپیچ سرنوشت پرسه می زنم وبه دنبال همراهی می گردم که غزل ناب زندگیم را با گوش جان پذیرا باشد ولی افسوس همدلی صبورتر از کاغذ وقلم نمی یابم .

قلم چه صبورانه دردهایم را بدون هیچ اعتراضی به دل مهربان کاغذ می ریزد واو با            وجود لطیفش تحمل می کند .به خود می گویم شاید گوش شنوای خدا همین باشد که همیشه همراه با من است ویادش همچون ستاره ای روشنی بخش آسمان تاریک قلبم .

اگرچه یاس وجودم پر از دلتنگی است ،ولی می کوشم با باران عشق خود دل تنگی را شاد کنم ،اگر چه بغض فرو خورده ام را کسی نمی بیند ،ولی من از فصل تنهایی خواهم گذشت وشبنم عشق را به آنهایی که دل غمگین دارند هدیه می دهم ،اگر چه چینی نازک قلبم شکسته اما ندایی از درون دریای مواج دل ، به ماهی بی قرار قلبم شور زندگی می بخشد که بتوانم با دستان گرم خود شیشه نازک دل تنهایی را، با مهر خود پیوند زنم وحریر سبز یاد خدا را برایش به ارمغان ببرم .

پروردگارا امواج سهمگین تقدیر را با آغوش باز می پذیرم چون می دانم اگر تنهاترین تنها شوم باز هم در سخت ترین شرایط تو مرا در آغوش گرمت جای خواهی داد .

و نسیم گرم اطمینان را به آسمان قلبم هدیه خواهی کرد.

خدایا یاریم کن شعر ناب بهتر زیستن را بیابم وآن را با دیگران سهیم شوم .

خدایا نسیم روح نواز یادت را هیچ گاه از وجود لطیفم دریغ مکن و همیشه مرا در آغوش پر مهر خود قرار ده و هیچ گاه تنهایم مگذار .

                                     ها نیه عرب      19/10/91

در این جشنواره رتبه چهارم را کسب کردم.