(( نا مه ای به خد ا ))

 

غنچه با  نام تو می شکفد ’ رود با نام تو جریان می یابد

برگ با یاد تو سبز می شود ’ خورشید با یاد تو طلوع می کند

قلم با نام تو جان می گیرد  و

به نام خالق زیبایی ها

من در میان ظلمت و تاریکی زمین به دنبال راهی برای نجات می گشتم و از خدا پرسیدم  راه سعادت من کجاست و او پاسخ داد:  من به تو یک هدیه می دهم و این هدیه چیزی نیست جز معلولیت تو و من به او کفتم این چه هدیه ای است که پر از رنج و سختی است  او گفت : من انسان هایی را آ فریده ام که با داشتن جسم و عقل سالم از راه من منحرف شده اند آ یا تو می خواهی مثل آ نها باشی .

 

                                                           ای خدای هستی بخش

من از کوه هایت پایداری را یاد می گیرم " من از خورشیدت سخاوت مند بودن را یاد می گیرم " من از رودت تلاش را می آ موزم " من از دریایت یک رنگی را می آ موزم   من وقتی به آ سمان نگاه می گنم پی به وسعت آ فرینشت می برم " با نگاه به گل ها به زیبایی  جهان آ فرینشت می رسم "

تنها تویی آ  مال و آ رزو هایم ای خدای هستی بخش .

 

 

                                                     تابستان 1385        هانیه عرب    


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : یکشنبه ۱۳٩٠/٥/٢ | ٦:٤٠ ‎ب.ظ | نویسنده : ها نیه پرواز | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.