پیشگفتار:

 

موضوع تحقیق پیرامون معلول ومعلولیت است که در این رابطه گروه ما سعی داشته اول

 

تعریف مناسبی از معلولیت نماید بعد پیرامون مسا ئل مختلف آن بحث کند .

 

علت انتخاب موضوع مورد نظر عدم شناخت نسبت به مسا ئل معلولین می با شد که ما

 

خواستیم در این تحقیق توانمندی های معلولین را مد نظر قرار داده ونگر ش افراد

 

جا معه را نسبت به این قشر محروم ومظلوم عوض نما ییم که به معلولین به چشم افراد

 

نا توان مطلق که حتی از عقل وفکر شان هم نمی توانند استفاده کنند نگاه ونظر نداشته

 

باشند وبدانند که معلولیت ناتوانی مطلق نیست بلکه محدویت در انجام بعضی از امور می با شد .

شما در این تحقیق به قوانین جامع حمایت از معلولین بر می خوریدکه بیشترین صفحات تحقیق را

 

به خود اختصاص داده است که البته چقدر زیبا همه ی موارد را بیان نموده ولی

 

متا سفانه در عمل آن را نمی بینیم  ؟ نمی دانم شاید در کشور ما که خیلی هم ادعای

 

انسان دوستی ونو ع دوستی در مورد معلولین می شود { به خصو ص روز جهانی معلولین}

 

یا هفته بهزیستی که نیاز است از این قشر استفاده بهینه گردد این قوانین اجرا نمی شود

 

وفکر می کنم اگر اطلا عات کا ذب نبا شد حتی در کشورهایی که ما آن را نژاد پرست و

 

ظالم می دانیم  خیلی بیشتر به معلولین توجه وبه خانواده آنها احترام می گذارند.ولی درکشورما فقط حرف می شنویم وتبعیض می بینیم حتی درمراکز آموزشی وتوانبخشی

که مختص به معلولین است این قشررادرک نمی کنند ودائم معلولین رابا افراددیگر قیاس می کنند درصورتی که هر فرد باهرمشکلاتی که دارد فقط بایدبا خودش قیاس شود وتوانمندی های خودش.

جای بسی تا سف است که حتی درمراکزآموزشی ما نیز به این امر خیلی کم توجه

می شود وبه جای استفاده بهینه ازاوقات دانش آموزان فکرمی کنند که آنها هیچ نمی فهمند واوقات با ارزش آنهارا به بطالت می گذرانند که البته تعدادشان اندک است

وهستند افراد دل سوزی که ازتمام انرژی وتوان وسلامتی خود برای یاری رساندن به این دانش آموزان استفاده می نمایند.

جای بسی تاسف که درخیلی ازموارد تشویق ممنوع است وچون فرد معلول است به خصوص اگرازناحیه دست معلولیت داشته باشد به اوبرچسب می زنندکه فعالیت خاصی که انجام داده کارخودش نیست ودیگران برای او انجام داده اند وای به روز دانش آموزی که خانواده با سواد داشته باشد دیگراین دانش آموز هرقدرهم که ساعی باشد تلاش اودرنظرگرفته نمی شود ومی گویند خانواده ات انجام داده که جای تشکردارد.

 

این پیشگفتار تلخ رابری این نوشتم که همه بدانند وبدانند که اگرهم کسی نباشد مارا

تشویق کند وتلاشهایمان را که با مشکلات بسیار بسیار زیاد انجام می دهیم مد نظر

نداشته باشد هیچ گاه ناامیدنمی شویم زیراخداوند بزرگی را ناظر براعمال خود داریم که انسان هارا باتفاوت های زیادشان وبا هر مشکلی ونقصی که دارند دوست دارد ومی فرماید:  گرامی ترین شمانزدپروردگا ر پرهیز کارترین شماست (نه سالم ترین شما)

خداوند اگربه ما معلولیتی راداده حتما مالیاقت این آزمایش الهی راداشته ایم که دیگران ازآن بهره مندنبوده اند ومعلولیت فقط برای ما نیست زیرا حادثه خبر نمی کند

شایداین مشکل روزی برای هرکس ازهرقشرو طبقه ای وسنی پیش بیاید.

پس بیاییم به جای اینکه سوهان روح یکدیگرباشیم حامی یکدیگر باشیم وبا کمک هم تمامی مشکلات ازجمله مشکل معلولین را به صورت جدی حل کنیم.

                                                                                            هانیه عرب

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : سه‌شنبه ۱۳٩٠/٧/۱٩ | ٦:٤۱ ‎ق.ظ | نویسنده : ها نیه پرواز | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.