بسمه تعالی

 

  12 آذر روز جهانی معلولین

        

 

12 اذر مصادف با سوم دسامبر روز جهانی معلولین می باشد . سوم دسامبر هر سال به عنوان روز جهانی معلولین از سوی سازمان ملل متحد معین گردیده است . این روز توسط سازمان ملل جهت گرامیداشت فضائل انسانی وتکریم ارزشهای معنوی برگزیده شده  است .این روز زنگی است که به صدا در می  اید تا بشر در مقابل حقوق پایمال شده همنوع خود پاسخگو باشد و بگوید در برابر این فراموش کاری چه کرده وچه  می خواهد بکند.سازمان ملل دولتها را موظف کرده در این روز پاسخگوی عملکرد خویش باشند و بگویند چه کرده اند و چه می خواهند بکنند. چه طرحهائی به انجام رسیده و چه طرحهائی در مر حله اجراست . دولتها موظفند زمینه حضور و پرورش استعداد های معلولین را فراهم نمایند .

جامعه جهانی حق شهروندی معلولین را به رسمیت شناخته و قواعد این پذیرش را نیز پذیرفته است و کمتر دیده می شود در جوامع پیشرو معلولین به دلا ئل پیش پا افتاده از صحنه اجتماع دور گردند و نتوانند استعداد ها و توانائیهای خویش را به منصه ظهور برسانند .کمتر مکانی یافت می شود که به دلیل عدم رعایت ظوابط معماری وشهر سازی برای معلولین غیر قابل استفاده باشد .

12 اذر روز احقاق حقوق فراموش شده ای است که باید انرا مطالبه کرد و در این  راه بسیار باید تلاش کرد. تلاشی مضاعف چون گوشها گرفته و چشمها بسته است و عملا  با وجود قوانین فراوان اقدام موثری صورت نمی پذیرد و به جای تدبیر در امور به اتلا ف وقت رو اورده ایم‘وقتی که قیمت با ارزشی دارد و ما این گونه انرا تلف می کنیم و خم به ابرو نمی اوریم !

12 اذر روز باز شدن چشمانی است که نمی خواهند معلولین را ببینند. روز عرض اندام کسانی است که برخی مایل نیستند انها را ببینند و به همین دلیل با بی غیرتی از کنار مشکلات معلولین می گذرند وهر از گاهی با دیدی صدقه گرا‘ نه وظیفه گرا جلسه ای ترتیب می دهند و ضمن دید و بازدید آ خرت خویش را اباد می  کنند !

12 اذر باز هم فرا رسید ولی تغییر عمده ای در زندگی معلولین صورت نپذیرفته هنوز هر روز بر مجموعه قوانین نا کارا ی موجود افزوده می گردد. قوانینی که تدوین ا نها ساعتها وقت و انرژی و مبالغ هنگفت از بودجه بیت المال را به خود اختصاص داده است. ای کاش دوستان قانون گذار هنگام تدوین این قوانین به فکر ضمانت اجرائی مناسب برای انجام امور می افتادند یا با توجه به واقعیت ها ی اجتماعی قوانینی تصویب می کردند که قابل اجرا باشد .

12 اذر روز تصویب قانون اساسی نظام مقدس اسلامی ایران ( جمهوری اسلامی ایران ) نیز می باشد. تقارن همزمان این دو روز مبارک را باید به فال نیک گرفت روز قانونمند شدن نهاد های انقلابی با روزی که این قوانین در مورد یکی از اقشار این جامعه باید مورد پاسخگوئی قرار گیرد . بدون تعارف می توان گفت هیچ یک از اصول قانون اساسی بطور کامل انجا که دولت مکلف گردیده حقوق ملت را تامین نماید به مر حله اجرا در نیامده است ( لا اقل در خصوص معلولین ) و انچه گاهآ دیده می شود نمایشی از اجرای قوانین مربوط به رفاه وتامین اجتماعی  معلولین  است .

12 اذر روز پرسشگری از مجریان قانون اساسی است. چرا اصول سوم‘ بیست وهشتم‘  بیست و نهم‘

 سی ام وسی ویکم  تا کنون به اجرا در نیامده واگر اجرائی شده چرا ابتر مانده؟ چرا در زندگی معلولین تغییر قابل محسوسی دیده نمی گردد؟ ایا در گذشت معلولین در اثر زخم بستر ان  هم به دلیل نداشتن دسترسی به امکانات ( اعم از پول و پزشک و مراقبت لازم ) نقض اصل  بیست و نهم قانون اساسی نیست ؟ ترک تحصیل‘  اقدام به خود کشی ‘ اعتیاد به مواد مخدر ‘ معلولیت های ثانوی ناشی از بهداشت و درمان نا مناسب ‘ .......................... ایا این موارد از نقض مکرر وعدم اجرای  قانون اساسی ناشی نمی گردد؟

این همزمانی می توانست بسیار مسرور کننده باشد. می توانست ضمانت اجرائی اصول تکلیفی دولت باشد. اما چه سود که قانون اساسی نیز چون معلولین مورد ظلم و تعدی قرار گرفته است . هر دو به نوعی مورد بی حرمتی واقع شده اندو هر دو مهجور مانده اند .   

به هر حال 12 اذر نیز می گذرد و مشکلات و مطالبات  معلولین سر جای خود باقی می ماند. تنها امیدواریم روزی برسد که رفع  این موانع در دستورکار جدی مدیران قرار گیرد. چرا که حل این مشکلات عزمی ملی و قوانینی کارامد به همراه مدیریتی قوی نیاز دارد .

 

 

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : سه‌شنبه ۱۳٩٠/٩/۱ | ۱:۳٠ ‎ب.ظ | نویسنده : ها نیه پرواز | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.