به نام خدا

سکوت :

 

در میان  گلستان زیبای کلمات به دنبال واژه ای برای بیان شبنم پاک  احساسم می گردم  وسطر سطر واژه ها  ،با ترانه دل انگیز سکوت وجودم رانوازش می دهند.

سال هاست که  درسکوت فریاد می زنم که من  شهروند این شهرم ولی هنوزدر آغوش گرم ومهربان ایران زمین غریبه ام و سنگ فرش هایش تحمل  نوازش لطیف صندلی چرخدارم  راندارند، مسئولین  در مقابل مشکلاتم سکوت می کنند ومرا با  ماه لطیف احساسم تنها می گذارند.

 

در سکوت، پرستوی زیبای خیالم را د رآسمان  آبی زندگی به پرواز درآوردم وبه دنبال رهگذری گشتم که همچون مهتاب، روشنی بخش ماهی بی قرار قلبم شود و با  قطرات شفاف باران مهربانی خود، همدمی برای تسکین دردهایم شود ولی افسوس گوش جان هیچ رهگذری  غزل ناب زندگی ام را پذیرا نیست در همین لحظه قاصدکی با نسیم خوش آرامش وجودم را نوازش داد قلمی ازجنس  خورشید روشن  آرزو ، لوح پاک تلاش را به من هدیه داد سپس من    با شکوفه های لطیف واژه ها دراوج  سکوت فریاد  زدم :با همین قلم کوچک می توانم قلب ها را تسخیر کنم گل بوته ی اندیشه ی مردم را با تلاش خودآبیاری کنم تا صدایم گوش همه ی جهانیان را نوازش دهد و نغمه ی خوش آهنگ همدلی در سراسر پهنه  ی هستی طنین  انداز شود.

در آخر متن خودرا با دل نوشته ی دلنشین و پرمعنی دکتر علی شریعتی به پایان می رسانم:

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد نمی خواهم بدانم کوزه گر ازخاک اندامم چه خواهد ساخت ولی بسیارمشتاقم که ازخاک گلویم سوتکی سازد  گلویم سوتکی باشد به  دست کودکی گستاخ و بازیگوش و اویکریز و پی درپی دم گرم خویش رادر گلویم بفشارد و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد بدین سان بشکند دایم سکوت مرگبارم  را

 

                        هانیه عرب

                                                                                                                                  


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : چهارشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٢۱ | ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ | نویسنده : ها نیه پرواز | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.