به نام خدا

 

آرزو....

 

در دفتر خاطرات زندگی بوستان سرسبز آرزو را نقاشی می کنم  و گل بوته  عشق را  بر روی باغچه دلم می کارم و علف هرز  نفرت  را به  دست  رودخانه   فراموشی    می سپارم .

 

در میان آسمان با شکوه زندگی آرزو می کنم ای کاش باران بودم تا غبار غم را از وجود رهگذران می شستم و با شبنم شادی وجودشان را  نوازش  می کردم  ،

ای کاش ستاره بودم که در شب های تاریک زندگی  روشنی  بخش مروارید درخشان قلب تنهای کسی می شدم ، ای کاش خورشید بودم تا با آفتاب دوستی   خود  یخ های دشمنی را آب می کردم  تا آوای دل نواز  آشتی در سراسر  جهان طنین انداز شود .

 

ای کاش بی تفاوت از گندمزار  زندگی یک دیگر عبور نکنیم و طلایی  ترین خوشه همدلی را به یک دیگر هدیه دهیم ،  ای کاش گذر زمان دستم بود تا لحظات با هم بودن را تمدید کنم و  بتوانیم شبنم اشک را از چهره غم زده هم دیگر پاک کنیم و به جای آن گل لبخند را بر صورت ماه یک دیگر بنشانیم .

 

افسوس که همه این ها رویایی بیش نیست در همین لحظه نسیم خنکی وزید  و فرشته ای با آ غوش باز به سویم پرواز کرد و سبد آرزوهایم را به دستان پر  سخاوت  آسمان سپرد و او با رایحه خوش آمینی ، روحم  را نوازش کرد.

 

 

                                 هانیه عرب    بهار 1391

                                                                                                                     

 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها:


تاريخ : چهارشنبه ۱۳٩۱/۱/۱٦ | ۳:٥٤ ‎ب.ظ | نویسنده : ها نیه پرواز | نظرات ()
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.