با زی زندگی

 

                             

                        

بازی زندگی :

زندگی، بازی امروز و فردای من و توست؛ زندگی همسفر همۀ دلتنگی‌هایی است که فریاد نمی‌شوند؛ زندگی همنفس همۀ سختی‌هایی است که بر دوش تو می‌گذارند؛ زندگی گرمی همۀ خاطره‌هایی است که در قلب زمان می‌ماند؛ زندگی همدم همۀ خوشبختی‌هایی است که ما می‌سازیم؛ زندگی باور همۀ امیدهایی است که به فردا داریم؛ زندگی شوق رسیدن به فردایی است که هرگز نخواهد آمد؛ زندگی حسرت روزهایی است که هرگز باز نخواهد گشت و خاطره خواهد شد.

       ظرف امروز پر از بودن توست. یادت باشد تو نه در دیروزی و نه در فردایی؛ تو ساکن امروزی؛  جهان امروز تو را می‌خواند؛ به کمکش بشتاب و از میان هزاران راه تازه مسیر رسالت خود را بیاب؛ و از میان هزاران شمع سوخته، شمعی بیفروز تا چراغ انسانیت آدم‌هایش روشن شود و جهان غرق در نورشود.

       در بازی زندگی قبل از این که دربارۀ صبر کسی قضاوت کنی، به اندازۀ او صبور باش؛ قبل از این که صحبت‌هایش را بشنوی، به سکوت پشت چشمانش بیندیش؛ قبل از این که دربارۀ دردهای کسی قضاوت کنی، با دردهایش زندگی کن؛ و قبل از این که در جهان غرق شوی، با آن همراه شو؛ برندۀ این بازی تو باش، نه روزمرگی گاه‌وبی‌گاه آدمها.

       شاید این آخرین نفس برای همراهی با لبخند باشد؛ پس به زندگی لبخند بزن و سهمت را از آن بگیر و اثری جاودان را از خود در پهنۀ هستی به یادگار بگذار!

2/8/93

/ 41 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فاطمه

لبخند زندگی امید میخواهد امیدی به بلندای احساس قشنگ تو دوستدارت فاطمه از دنیای سخت نشنیدنی هایمان

روشن

سلام در وب ام بهترین عکسهای هنری ایران و جهان از عکاسان مشهور حرفه ای و آماتور گذاشته ام اگر به عکس و عکاسی علاقمند هستید تشریف بیاورید ضمنا بدون اجازه نام وبتون را در وب ام ثبت کرده ام اگر مورد رضایت نبود بفرمائید پاک کنم . روشن

صدرا

سلام چرا وبلاگتونو به روز نمی کنید؟

احسن احمدی

سلام مطلبت خیلی زیبابودواقعازندگی همینی هست که گفتی[لبخند]

سید حسن

قالَ الاِمامُ الْباقِرُ(عليه السلام): عالِمٌ يُنتَفَعُ بِعِلمِهِ اَفضَلُ مِن سَبعينَ اَلف عابِد؛ دانشمندي كه از علمش سود برند،از هفتاد هزار عابد بهتر است.(بحارالانوار،ج75)

اسیه

سلام. من از دست شما دلخورم که اصلا به من سر نمیزنی ...

حریم313

"زندگى موسیقى گنجشک هاست زندگى باغ تماشاى خداست... زندگى یعنى همین پرواز‌ها، صبح‌ها، لبخند‌ها، آواز‌ها... زندگی ذره‌ی کاهیست، که کوهش کردیم، زندگی نام نکویی ست، که خوارش کردیم، زندگی نیست بجز نم نم باران بهار، زندگی نیست بجز دیدن یار زندگی نیست بجز عشق، بجز حرف محبت به کسی، ورنه هر خار و خسی، زندگی کرده بسی، زندگی تجربه‌ی تلخ فراوان دارد، دو سه تا کوچه و پس کوچه و اندازه‌ی یک عمر بیابان دارد. ما چه کردیم و چه خواهیم کرد در این فرصت کم؟" سهراب سپهری