آسما ن پر ستا ره

 

 

آسمان پرستاره

 

به آسمان آبی که می‌نگرم روحم جانی تازه می‌گیرد، گویی دوباره متولد می‌شوم. می‌دانم آسمان زندگیمان همیشه صاف نیست؛ گاهی آن‌قدر دلتنگیم که باران سیل‌آسای اشکهایمان می‌تواند دنیا را دگرگون سازد، ولی خدا نور امید را در میان تپش‌های ناآرام قلبهایمان زنده نگه می‌دارد تا از ادامۀ راه خسته نشویم.

هیچ به شباهت انسان‌ها با آسمان دقت کردی؟! آسمان وقتی ابریست   می‌تواند سرسبزی به درختان هدیه کند، ما هم زمانی که دردی را از عمق وجود حس کنیم گویی همین درد مشترک دلهای ما را به یکدیگر نزدیک می‌کند و سرآغاز حرکتی نو در پهنۀ هستی می‌شود.

مدتی است در جهان هر کس سرگرم کار خویش است؛ دیگر کسی حال دل دیگری را نمی‌پرسد؛ کوچۀ انسانیت خلوت است؛ مهربانی‌ها رنگ باخته؛ دیگر حرف‌های صادقانه خریدار ندارد، اما تو در گذرگاه پرهیاهوی زندگی، انسانیت را به من بیاموز و مراقب سلامتی قلبت باش.

به آسمان پرستاره بنگر که چگونه در اوج تاریکی می‌درخشد، تو هم از دردهایت پلی به سوی روشنایی بساز؛ شاید همین گردش تلخ و شیرین روزگار، به تو مجالی برای اندیشیدنی متفاوت در پدیدۀ هستی را دهد و پنجرۀ جدیدی از معرفت کردگار را به رویت بگشاید تا شگفتی‌های آفرینش را دریابی و همچون پرنده‌ای سبکبال به سوی اهداف متعالی زندگی پرواز کنی.

و اینک تو ای آشناترین غریبۀ جهان،  ای انسان! مرا به خلوتگاه رازی دعوت کن تا بتوانم راز هنرمندی آفریدگار را در تلاطم‌های گاه و بی‌گاه قلبم جست‌وجو کنم و به شعر زیبای زندگیم معنایی تازه بخشم.

2/3/93

/ 51 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مامان دانیال

امام جعفر صادق (ع) : چون خدا خير بنده اي را خواهد او را نسبت به دنيا بي رغبت و نسبت به دين دانشمند كند و به دنيا بينايش سازد و به هر كه اين خصلتها داده شود خير دنيا و آخرت داده شده .

عو علی

قسمتی از دعاى روز پنجشنبه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ به نام خداوند بخشنده مهربان الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَذْهَبَ اللَّیْلَ مُظْلِما بِقُدْرَتِهِ وَ جَاءَ بِالنَّهَارِ مُبْصِرا بِرَحْمَتِهِ وَ کَسَانِی ستایش مخصوص خدایی است که می برد شب تاریک را با قدرتش وبیاورد روزروشن کننده رابارحمتش وپوشاند ضِیَاءَهُ وَ أَنَافِی نِعْمَتِهِ اللَّهُمَّ فَکَمَا أَبْقَیْتَنِی لَهُ فَأَبْقِنِی لِأَمْثَالِهِ وَصَلِّ عَلَى النَّبِیِّ مُحَمَّد مرا پرتوش ومن در نعمت او بودم خدایا پس همچنانکه باقی بداشتی مرا زنده بدار با مثال آن نیز ودرود فرست بر پیامبر محمد وَآلِهِ وَلا تَفْجَعْنِی فِیهِ وَفِی غَیْرِهِ مِنَ اللَّیَالِی وَالْأَیَّامِ بِارْتِکَابِ الْمَحَارِمِ وَاکْتِسَابِ وآل محمد ودردمندم مکن در آن و در غیر آن از سایر شبها وروزها به مرتکب شدن من به امور حرام وکسب کردن الْمَآثِمِ وَارْزُقْنِی خَیْرَهُ وَخَیْرَمَا فِیهِ وَخَیْرَمَابَعْدَهُ وَاصْرِفْ عَنِّی شَرَّهُ وَشَرَّمَا فِیهِ گناهان وروزیم کن خیر آن وخیر چیزی که درآنست وخیر روزهای بعد آن وبرگردان از من شر آن وشر آنچه در آنستوَ شَرَّ مَا بَعْدَهُ اللَّهُمَّ

مامان دانیال

خیلی زیبا می نویسید دوست من..شما رو دوست دارم چون میدونم به خدا خیلی نزدیکید... خوشبختی یعنی داشتن خدا..من شما رو ادم خوشبختی میدونم.

حمزه

سلام خوب هستید ببخشید آشنایید؟

مریم

آنکه دستور زبان عشق را بي گزاره در نهاد ما نهاد خوب مي دانست تيغ تيز را در کف مستي نمي بايست داد

مریم

همیشه در انتهای راه آغازی دیگر است و انتظار پایان هر لحظه و شروع لحظه ای دیگر خواهد بود

منیر

سلام......................خوبی؟

رها....

سلام عزیزم... ممنونم از حضور گرمت. شما لینک شدید منو با اسم رها تایماز لینکم کنید...[گل]

بهزاد

سلام بزرگوار ممنون که لطف داری من لینکتون کردم و از اشنایی با شما خیلی خرسندم

یعقوبی

سلام ممنون از اینکه به وبلاگم سر زدید[گل][گل][گل]