قلب تپنده صدا قت

به نام خدا

قلب تپنده صداقت:

این بار می  خواهم  در مکتب معرفت امام صادق درس انسانیت را بیاموزم تا  بتوانم  وجود آسمانی او را درک کنم و  خوب به  تصویر  بکشم،  ای خورشید مدینه ایمان ، زمانی که  قلبم از شدت نا مهربانی انسانها با یک دیگر حقیقت عشق ورزیدن را فراموش می کند معنای عشق جاودان را در روشنایی قلب تپنده تو جست  وجومی کنم تا  بتوانم  همواره صادقانه به عزیزانم عشق بورزم، زمانی که دستانم در کمک به دردمندان جامعه خویش سست می  شود  از دستان گرم تو یاری می جویم تا بتوانم  همواره صادقانه دست  همنوعان  خود را به دوستی  بفشارم زمانی که چشمانم از دیدن زیبایی های دنیایی سیر می شود از فروغ چشمان تو مدد  می جویم تا بتوانم از شهر چشمانت  زیبایی های  جاودان جهان را بنگرم،  زمانی که گامهایم در عبور ازکوره راه سرنوشت خسته می شود از گامهای استوار تو مدد  می جویم تا  بتوانم در بزرگراه توکل  توقف کنم  وشاه کلید  خوشبختی را که تو به من هدیه می  دهی  بیابم و درهای بهشت را به روی  خود  بگشایم، زمانی که گوشهایم از شنیدن  پندهای  آموزنده الهی عاجز می شود از گوش شنوای  تو مدد می جویم تا بتوانم در هر رگوع و سجود ،  موسیقی مناجات الهی را بشنوم،  زمانی که در طوفان سهمگین تقدیر زبان به  شکوه می گشایم و شکر الطاف الهی را فراموش می کنم از صداقت  کلام  تو بهره  می گیرم  تا بتوانم  در این  روزگار پر از دو  رنگی و دروغ  بهترین پرچمدار  برای  اثبات حقانیت مذهب شیعه با شم ودر جان عاشقانت نفوذ کنم، زمانی که جسم رنجورم  عظمت روح الهی را که در من دمیده شده فراموش می کند از روح بزرگ تو یاری می جویم تا بتوانم گنج های ارزشمند سرشتم را کشف کنم و در کنار همه دلواپسی  هایم چراغ ایمان را تا همیشه روشن نگه دارم، زمانی که اندیشه ام از بی عدالتی مردم زمانه آشفته می شود از آرمانهای متعالی تو یاری می جویم تا بتوانم تعالیم انسان سازت را با عمق وجود درک کنم، افق روشن فردا را نظاره گر شوم و راه حقیقت را گم نکنم، زمانی که دنیای واژگانم خالی از احساس امید و تاثیرگذاری می شود از احساس زلال تو  کمک می  گیرم  تا بتوانم  اهداف  والایت  را  در ترویج  مذهب  شیعه برای انسانها تفهیم کنم و طعم شیرین صداقت را به کلامشان بچشانم.

ای ستاره درخشان سرزمین دانش ،خورشید درس روشنایی را در قلب امیدوار تو آموخت  تا توانست در اعماق تاریکی های زمین طلوع کند ،  رود درس جاری شدن از میان سبززارها را در عمق  نگاه تو آموخت  تا توانست راز جنبش  آفرینش را کشف کند ،  دریا درس یکرنگی را در نیکویی سیرت تو آموخت  تا توانست یکرنگ بماند چشمه درس  پاک زیستن  را در وجدان  بیدار تو آموخت  تا  توانست در دل سنگی سخت  بجوشد ،  باران درس مهربانی را  در روح  لطیف  توآموخت  تا  توانست  آسمانی  بماند ،  درخت درس  سخاوت را  در دستان  گرم تو آموخت  تا توانست سرسبز بماند ،  گل درس زیبایی را درلطافت احساس تو آموخت تا توانست معطر بماند، کاش ما انسانها هم بتوانیم  بهترین  درسهای تقویت ایمان و تفکر عمیق در آفرینش انسان  را از مکتب آسما نیش بیاموزیم  تا رستگار شویم ، در شادباش بهار ایمان  همچون  وجود  نورانی  امام صادق  بتوانیم  در  رضوان الهی درکنار حوض کوثر  همنشین خوبی  برای پیامبر مهربانی  باشیم و از چشمه معرفت الهی جرعه ای از عشق الهی را بنوشیم تا جان تشنه مان سیراب شود و به حقیقت آرامش دست یابیم.

                                                                                                                                                            

/ 0 نظر / 51 بازدید