صدف کوثر

به نام خدا

صدف کوثر :

این بار می خواهم پرتویی روشن از زندگانی بانوی آفتابی سرزمین وحی حضرت خدیجه را به تصویر  بکشم ، همان  با نو ی  بزرگواری  که  وجود ش  همچون  خو رشید ی  درخشا ن  روشنگر بزرگترین قبیله های تاریک عرب بود تا توا نست رایحه خوشبوی ایما ن را در رگها ی ثروتمندان قریش و بنی هاشم جاری کند ، روحیه ا نجام کار نیک را به مومنا ن وا قعی بیاموزد و در ترویج عقاید اسلام راستین بهترین یاور برای پیامبر مهربانی باشد، ای بزرگترین با نوی مکتب اسلام تو نخستین زن مسلما نی هستی که ندای آسمانی جبرئیل امین را در غار حرا با گوش جان شنیدی و توانستی برای اولین بار عاشقانه ترین نماز هستی را در سرزمین مقدس مکه اقامه کنی تا روح نواز ترین نیایش شا عرانه با یگا نه معبود هستی تقدیم قلب ناآرام همه انسا نها شود.

ای کوثر نور،صداقت کلامت از کدامین چشمه جوشان خوبی ها سرچشمه می گیرد که پیامبر در میان مردم این گونه ا ندیشه والایت را ستایش می کرد و به ایمان راسخ  تو  در  کوران  حوادث سخت روزگار بسیار احترام می گذاشت زیرا تو یگا نه با نوی سرزمین عشقی که ثروت فراوا نش را د ر راه عمران و آبادا نی سرزمین های اسلامی خرج کرد تا توا نست با دستان گرمش یاریگر همه درد مندان جهان باشد، با بهره گیری از درایت و زیرکی ا نسان دوستا نه حضرت محمد چه هنرمندانه توا نستی  هوش سرشار  خویش  را درمیدان نبرد نیکی و پلیدی به نما یش بگذاری تا وجدان  نا آگاه همه انسا نها  بتواند با  نشا نها ی سعاد تمند ا نه قرآن آشنا شوند و لب تشنه همه جاهلان با نورحقیقت سیراب شوند، ای بازوان قدرتمند ایمان پیامبر ،بازوان قدرتمندت چگونه توانست شم اقتصادی را به روح بازرگا نان بیا موزد تا چرخه اقتصادی کشورهای اسلامی رونقی تازه بگیرد ،  ای با نوی سرزمین آفتاب با خود می اندیشم که واژگا نم چگونه می توانند عظمت سجایای اخلاقی  والای  تو  را  در  آسمان  آبی  معرفت  به  تصویر  بکشند . وجود  آرام  تو  در طوفانهای تلخ زندگی پیامبر همواره تسلای خاطر او بود تا بتواند با گوش جان پذیرای پیامهای الهی فرشتگان با شد ،  ای مادر شعریعت محمدی چه دلنواز توا نستی  کفن  سفید بهشتی  را  که جبرئیل امین از جا نب خدای متعال برایت به ارمغان آورده است بپوشی و عروج روحا نی خود را در آسمان آبی بهشت ، جشن بگیری و نسیم خنک حضور خدا را بر روی صورتت حس کنی  و به آرامش ابدی دست یا بی ، خدیجه ای چراغ روشن شبهای  رسالت  تو بقچه  صحت  را  تا  غار حرای  پیامبر چه صبورانه به دوش کشیدی  تا بتوانی اوج  وفای  خود را با پرچم صفایت بر فراز قله کوه های مرتفع مکه به تماشا گذاری ، ای انیس تهی دستی دین ، ای مونس محمد امین ، تو زنی از جنس آسمان بودی که با عروج ملکوتیت دیگرکسی رسول خدا را شادمان ندید، فا طمه از دامان پر مهر تو برخواست و محمد با تکیه بر حما یتها ی  دلسوزانه  تو  توا نست  بر  قله  رفیع رسالت  بنشیند و اوج انسا نیت خود را در پهنه هستی  برای بندگان به بهترین شکل نمایش دهد، ای دریای بی کران آرامش الهی عظمت شخصیت والای تو با  سربلندی  در  امتحان  الهی  معنا می شود  که  در  تمام  لحظات  تنهایی خود ثا نیه ای به حقانیت کلام رسول خدا شک نکرد، اگر گرمای دستان یاریگر حضرت  خدیجه  نبود  شعله  دین  اسلام  بی  فروغ  می  ما ند ،  درک  بی کرانگی وجود آسما نی محمد محتاج فهم ا قیا نوس کبیر دا نش خدیجه ا ست  تا  بتوا ند  تصویر نورانی او را در قلب زلال خویش منعکس سازد ،  خدیجه ا نسا ن  وارسته ای  است  که   ثروتش نشا نه  والایی  شخصیتش  است  و  تمام  داراییش  را  در  راه  اعتلای  فرهنگ  کمک  رسا نی  به محرومان خرج کرد تا روحیه همت و تلاش صادقا نه  را  به  همه  جها نیان  بیا موزد ،  ای  آبشار کرا مت  الهی  وجود  ارزشمندت  همواره  لبیک گوی  پندهای  متفکرا نه  رسالت  بود  تا  بتوانی همچون الهه ای زیبا درلحظات بخشندگی پروردگار حضور  یا بی  و  د رس  نجا بت  را  به  همه جویندگان راه سعادت بیا موزی ،  ای  آبروی  دین  محمدی  کوچ  غریبا نه  تو  هجرت  خورشید حقیقتی بود که در خا نه پیغمبر درخشید تا بتواند همراه شانه های نورا نی شود و با رفتار انسان دوستا نه اش در پهنه هستی زمینه مناسب را برای تکامل آفرینش انسان فراهم آورد تا همه آنها بتوانند در پروازی ملکوتی به سوی آسمان عطر آگین بهشت  به  فهم  عاشقا نه  از  جهان  هستی برسند، ای روشنگر شبهای تاریک مدینه دوازده ستاره درخشان امامت چه با صلابت توانستند از ریشه محکم وجود پاک تو آب صاف استواری را بنوشند و از درخت سرسبز ایما ن تو بالا روند تا میوه شیرین شناخت عمیق دین الهی را بچینند و آن را به قلب نا آرام همه مرد مان جهان هدیه دهند تا روحشا ن با ژرفای زندگی سعا د تمندانه آشنا  شود  و  به  حقیقت  آرامش  الهی  دست یابند ، ای روح نواز ترین صدف کوثر اگر چشمه جوشا ن عصمت حضرت زهرا در کوران حوادث تلخ روزگار هنوز زلال است از استواری کاشا نه زیبا ی  ایما نی  است  که  تو  در  تنگنای  دوران رسالت  ساختی  تا  راز  همدلی  صادقا نه  را  به  روح  بلند  او  بیاموزی  تا  بتواند یاور همیشگی سختیهای مسیر سبز امامت حضرت علی با شد و با وجود نورانی خود در میان همه ناامیدی های زمانه مایه اطمینان قلبی  امام علی  باشی ،  آری  اگر  با  گذشت  قرنها  امروز  سنگ  بنای  دین محمدی در قلوب مومنین هنوز  زنده  است  به  برکت  نخستین  خشت  اعتقاد  محکمی  است  که حضرت خدیجه در وجود ارزشمند انسا نها به ودیعه نهاده است تا ا نسا نیتشا ن  تکامل  یابد ، ای مادر شریعت ،در خا نه امن محمد ، خورشید با حضور مهربان تو توانست در اعماق تاریکی ها ی سخت سرنوشت طلوع کند و عشق، از عطر نفس های گرم تو توانست در قلبهای تنها جوانه بزند، در جشن  میلادت  ستاره ها  چه  شاعرانه   توانستند  لبخند هایت  را  رصد  کنند  و  کوچه ها  چه صبورانه توا نستند عطر قد مها ی استوارت را نفس بکشند تا بتوانند شبهای غمزده مدینه را غرق سرور  و شاد ما نی کنند و حالا در نبودت دوباره گرد یتیمی چهره زیبای محمد را می پوشا ند و روزهای غربت ، او را به آغوش دلتنگی خود می کشد، ای مادر مهربان شریعت محمدی  بعد از تو پرنده ها ی سبکبال دیگر قدرت پرواز تا اوج آسمان را ندارند  و درختان سرسبز دیگر جوانه تازه ای نخواهند زد ، آفتاب سوزان ستم بعد از تو داغ تر بر سینه های  سوخته  دلدادگان  مسیر حقیقت خواهد تابید تا عطش ایما نشان درسراسر این کره خاکی تکثیر شود ، در لحظات تنهایی و دلتنگی انسا نها تشنگی های فراوا نی از  نا امید ی  پشت  پلکهای  غمزده  قریش  جریا ن  پیدا خواهد کرد تا دلنوازترین ترانه عا شقا نه هستی بدرقه راهت شود ، خوب  می دانم بعد از تو در قلب  لطیف  حضرت  محمد  عشق همچون پرنده  بی  دا نه در برف می ما ند که سرمای نبود نت روحش را می آزارد، ای مهربا نترین پد ر آفرینش زهرایم پیش تو اما نت است و  در  نبود  من حبیب  روزها ی  سخت  و  طبیب  دردهای  عمیق  تو ست  گل  یاس  من  برای  تو  بهترین  همدم د لتنگیها ی غریبا نه است ، ای مردم مدینه بعد از من یاس خسته ام را  تنها  نگذارید ،  ای  مادر مهربان شریعت محمدی از دامان گرم تو خورشید تابا نی متولد شد تا برای مادری ِانوار الهی و سادات  جهان  انتخاب شود و با شخصیت پا کش بتواند بهترین مشعلدار هدایت و ارشاد جها نیان باشد آری او مادری به عظمت حضرت خدیجه داشت که در سرزمین همدلی انسا نها نامور بود، خدیجه ای بانوی چشمه های روان چه هنرمندانه توانستی در پروازی شاعرانه همسایه دیوار به دیوار آسمان  ملکوت  شوی  تا  در  دیداری  عاشقا نه  با شاخه های  با طراوت  رسا لت که همان ستارگان درخشان اما مت هستند بتوا نی مادری دلسوز  برای  آنها  باشی  و همه  انسا نها  را  تا رسیدن به آسما نی ترین شاهراه توحید  یاری  رسا نی  و  وجود  ارزشمندت  همچون  ستاره ای نورا نی روشنگر شبهای تاریک خا نه ا من پیا مبر باشد.

امیدوارم  قلم  کوچک و واژگان لطیفم بتواند قطره ای از دریای عظیم فضایل اخلاقی شخصیت متعالی حضرت خدیجه را هنرمندانه به  تصویر  بکشد  تا  همه  ا نسا نها  بتوا نند  با  زیبایی ها ی جاودان دلنوازترین صدف کوثر هستی آشنا شوند و از دریای بی  کران  احساس  زلالش  قطره مهربا نی بنوشند تا روح تشنه آنها از عشق الهی سیراب گردد و سعادتمند شوند.

 

                                                                                                                

/ 0 نظر / 69 بازدید