آروز هایی که آروز می ماند

              

 

 به نام خا لق هستی

آرزوهایی که آرزو می‌ماند

 

نوشتن این موضوع شاید کمی سخت باشد، اما بعضی از تلخی‌ها را باید نوشت تا شاید بتوان وجدان‌ها را بیدار کرد یا درس عبرتی برای آیندگان باشد.

       من در آرزوی داشتن پاهایی سالم هستم تا دیگر  دغدغۀ خرابی آسانسور و بالابر را نداشته باشم و بتوانم یک روز آسوده حرکت کردن یا بدون دغدغه از پله‌ها بالا رفتن را تجربه کنم، اما افسوس که نمی‌توانم، ولی من با همین پاهای ناتوان راه‌های ارزشمندی را خواهم رفت و برای رسیدن به قلۀ رفیع انسانیت تلاش خواهم کرد؛ به دیگران ثابت می‌کنم توانایی آدمها به ظاهرشان  بستگی ندارد، بلکه به وسعت اندیشۀ آنها بستگی دارد. یک اندیشۀ والا می‌تواند دنیایی را دگرگون سازد و یک نگاه تازه به دریچۀ زندگی می‌تواند جهانی را نورانی کند، پس دنبال نور حرکت کن.

       آرزوی دستان قدرتمندی را دارم تا با آن بتوانم کارهای شخصی خود را انجام دهم و نوشتن بی‌منت را تجربه کنم تا دیگر نگران فردا نباشم که اگر کسی در کنارم نبود چه کار کنم، ولی افسوس این هم رؤیایی بیش نیست. من به مردم ثابت خواهم کرد با یک انگشت هم می‌توان شگفتی آفرید و جهان را نوازش کرد و با نوشته‌هایم، از دنیای سخت اما پراحساس خود با آنها سخن می‌گویم تا دیگر دنیایم برایشان عجیب نباشد، پس  با دستانت زندگی را نوازش کن تا بتوانی گرانمایه‌ترین معجزۀ هستی را بیافرینی.

       آرزوی تحصیل در رشتۀ ادبیات را داشتم؛ شرایط و امکانات جامعه مناسب نبود، ولی این موانع نتوانست مرا از رفتن به دانشگاه بازدارد. دانشگاهی را انتخاب کردم تا بتوانم از داخل خانه هم با جهان ارتباط برقرار کنم و نقشی مفید را در جامعه ایفا کنم.

       آرزوی شغلی متناسب با رشته‌ام را دارم تا بتوانم از اطلاعات علمی خود نهایت بهره را برده و گامی مؤثر در جهت تعالی خود و جامعه بردارم.

       این‌ها آرزوهایی است که مسئولان می‌توانند در تحقق بخشیدن به آن نقشی داشته باشند، البته اگر گوشی شنوا داشته باشند و سیاستمداری کارآمد باشند. آیا آنها به آرزوهای معلولان هم می اندیشند؟

       این بار شاید برای تسکین دلم می‌نگارم، نه برای این که بغضی به دل بنشانی و از کنارم بگذری. شاید برای این می‌نویسم که تو شکرگزار سلامتی خود باشی، اما خوب می‌دانم تا در جایگاهم قرار نگیری قدر نخواهی دانست، چرا که سنگینی نگاه ترحم‌آمیز مردم روحت را آ زرده نکرده؛ وقتی در شهر قدم می‌گذاری عدم مناسب‌سازی را با تمام وجود حس نکرده‌ای و هیچ‌گاه توانایی تو را از روی ظاهرت قضاوت نکرده‌اند و مفهوم واقعی ناامیدی و صبر را نمی‌دانی، چون مجبور به مبارزه با بیماری تا آخر عمر نیستی؛ این قانون طبیعت است که تو سالم باشی و من معلول. برای یک بار هم که شده به داستان زندگیم گوش فرا ده و به آن بیندیش؛ مرا تا ساحل یک رنگ آرامش همراهی کن!

       دوست عزیزم! در روزگاری که همه در تکاپوی دغدغه‌های زندگی خویش غوطه می‌خورند، تو امیدوار باش و بدان که بخشی از عظمت جهان با وجود ارزشنمدت نورانی خواهد شد. جهان هر روز از تو بهترین معجزه را می‌خواهد پس با زیباترین معجزه پذیرایش باش!

 ها نیه عرب 1/9/92

/ 29 نظر / 11 بازدید
نمایش نظرات قبلی
انديشگاه معلم

هانيه جان برات يك دنيا قشنگي وموفقيت آرزو ميكنم . قلب مهربون وپراحساس تو نويد دنيايي شيرين وآخرتي پرنعمت را ميدهد اميدوارم با آروزهاي قشنگت دنيايي زيبا را بسازي ............

انديشگاه معلم

بیرگولم بلبل سراغندا پریشان اولمیشم توشموشم گوزدن نظردن جمله گریان اولموشم بیرزمان لقمان کیمین هردرده من درماندیم ایندی من اوزدردیمه محتاج درمان اولموشام

بهاره رهگذر

سلام هانیه جان ممنون که منو به خوندن وبت دعوت کردی ...متنی که نوشتی رو خوندم و باز هم از اینکه مسئولان شهرمون به فکر مناسب سازی راه ها برای معلولین نیستند اعصابم به هم ریخت ... اما از خوندن موفقیت هات کیف کردم ..بیشتر از همه از اراده ی قوی ای که درون تو و امثال تو هست که آدمای سالم اکثرا یک دهمش رو هم ندارن..!!!!!!!!!!!! امیدوارم هر روز موفق تر از دیروز ببینمت و بخونمت دختر خوب [لبخند][گل][خداحافظ]

فریال امینا

سلام هانیه جان زیبا بود چشمها را باید شست جوردیگرباید دید موفق باسی

خاطرات اسارت

سلام هانیه خانم.ممنون که به من سر زدید. عالی بود.با خواندن مطلبت روحیه گرفتم.افرین سوره رعد آیه 24 : سَلَامٌ عَلَيْكمُ بِمَا صَبرَْتمُ‏ْ فَنِعْمَ عُقْبىَ الدَّار ( گويند ملائكه: سلامت و رحمت باد بر شما به سبب آنكه صبر كرديد در دنيا خوب خانه ‏اى است خانه آخرت)

babak

سلام من گمان مي كردم ! زندگي همچون سروي سر سبز ، چار فصلش همه آراستگي است ! من چه مي دانستم ! هيبت باد زمستاني هست ! سبزه مي پژمرد از بي آبي ! سبزه يخ مي زند از سردي دي ! دوباره سلام تبريك مي گويم به اراده ات ، به انديشه ات ، به فكر بلتدت ، به روحيه ات واقعا خدا قوت . وب خوبي داريد با مطالبي كه از دل بر آمده و لاجرم بر دل نشيند ، من اگر در اين لحظه آرزويي داشته باشم قطعا شفاي معلوليت شما ست ، اما آرزوي شفاي بسيار افرادي را هم دارم كه تمامي فيزيك بدنشان سالم ولي افكارشان معلول است، پس به آنچه خداوند عالم در انديشه شما نهاده بسيار سپاسگزار و شاكر باشيد و به آن بسيار افتخار كنيد كه خداوند بر همه چيز آگاه است. ممنونم كه به وب اعتماد به نفس سر زديد، با افتخار وب شما را لينك نمودم و از آشنايي با شما خوشحالم .

آرزو

سلام دوست خوبم. با عرض پوشش من از این پس به دلیل کمبود وقت و مشغله تحصیلی نمی توانم تک تک دوستان عزیزم را در هنگام به روز کردن وبلاگم خبر کنم.خدا را شکر تعداد مخاطبان و بازدیدکنندگان وبلاگ هم روز به روز بیشتر می شود.این آخرین دعوتنامه من برای شماست الیته به طور مستقیم از طرف خودم.اما شما از این پس چگونه آگاه می شوید از به روز شدن وبلاگ: شما در خبرنامه که در وبلاگم قرار دادم عضو می شوید.در کادر بالا نام و نام خانوادگی خود و در کادر پایین آدرس ایمیل خود را قرار دهید.اما اگر آدرس ایمیل نداشتید و یا به هر دلیلی نتونستید عضو شوید من هر 15 روز یک بار به روز هستم.یعنی امروز که آپ کردم هفته بعد سه شنبه نه هفته بعد آن هفته 3 شنبه به روزم. تشکر از شما دوست عزیز...

شهریار مهاجری

باسلام وخسته نباشیبرهانیه عزیز بنظر من حقیر شما ثابت کردیکه خواستن توانستن است مرا از دعا خیر خودت فراموش مکن وب بسیار زیبایی داری تمام را خواندم ولذت بردم موفق باشی

پري

ممنون كه سرزدي با اجازه شما لينك شديد. اگر دوست داشتي مرا با نام شادي امروز را از دست مده پيوند بزن. آرزومند آرزوهايت. موفق باشيد.

ساناز جووووووووووون

سلام عزیزم مثل همیشه عااااااااااااالی بود.....................ممنون